این که آقای بلاگفا به صلاح دید خودش بلاگ هر نویسنده ای رو  که نمی پسنده حذف میکنه بیشتر دوس ندارم. 

ترجیح میدم با بلاگفا در این طرح سهیم نباشم.

     www.faranakonline.BLOGSPOT.com

(*)photos edited by

بارها شده بگم یا فکر کنم این داستان عینا شبیه یه داستان دیگه است.وضعیت یکی شبیه وضعیت اون یکی ه.فلان آدم شخصیتا شبیه بهمان آدمه.این برهه ی تاریخی کاملا شبیه فلان برهه ی تاریخیه.     بارها و بارها شده که آدما رو دسته بندی کنم.دسته ای که این طورن؛دسته ای که اون طورن.تیپ یک,تیپ دو.آدمایی که موقع حرف زدن مکث می کنن و آدم هایی که مسلسل وار حرف می زنن.گروهی که قاطی می شن و گروهی که دور می گردن .آدمایی که خونسردن و آدمایی که زود عصبی میشن.از فلان کاری که فلان کس می کنه منظورش اینه و اون نیست .افراد  تیپ یک با تیپ دو کنار نمیان ؛افراد تیپ 7 با تیپ 12 نمی سازن.از فلان چیز فلان طور باید نتیجه گرفت .آدما ی گروه 5 در شرایط  "ج" کوتاه نمییان و الی آخر...

 داستانی که هر کس داره؛ میلیمتری با داستانی دیگه فرق میکنه.همین میلیمترها ,بک گراند هایی که فرد داره ,شرایطی که توش بوده ,وضعیت روحیش ,استیتی که انتخاب میکنه ,کتابایی که خونده ,کتابایی که نخونده,روزمره های کوچیکش, بقال سر کوچشون همیشه حداقل ذره ای با موارد ذکر شده ی یکی دیگه فرق می کنه.

این جاست که داستان ما,تجربیات ما,مقایسات ما به هیچ دردی نمی خوره.که دردی رو دوا نمیکنه.تجربیات ما حتی به درد خودمون هم نمی خورن چون ما هیچ وقت شرایطی مشابه چیزی  رو که قبلا توش بودیم  تجربه نخواهیم کرد و آدمایی مشابه افرادی که قبلا می شناختیم نخواهیم دید.

هر چی بیشتر آدم بشناسیم, بیشتر ببینیم , بیشتر بدونیم, می بینیم که نتیجه هایی متفاوت و حتی متضاد برای یه انتخاب واحد امکان پذیره.هر چی بیشتر بشناسیم بیشتر می فهمیم که تلفیق مختلفی از ویژگی های شخصیتی امکان پذیره.می بینیم که نتیجه ای که میشه از یه انتخاب گرفت؛مستقل از اتفاقات قبلی و خواسته یا برنامه ریزی ماست.

ما برای زندگی مطلقا الگویی نداریم,در انتخاب و تصمیم گیری کاملا تنهاییم و فقط می تونیم امیدوار باشیم که بعدا از انتخاب هایی که کردیم متاسف نشیم.

Useless experiences /part 1:finding your made-in-heaven pair of shoes*

می خواستم بگم که :بیاین اس.ام.اس نزنیم؛نه این که مثلا تحریم کنیم که مخابرات ضرر کنه و فردا بیان بگن غلط کردیم و ما این جوری نتیجه ی خاصی بگیریم ها؛صرفا واسه این که احساس مسخرگی نکنیم که هر وقت خواستن قطعش کنن و فردا دوباره وصلش کنن و ما مودب و سر براه نگاه کنیم ببینیم کِی صلاح می دونن ما رو از امکانات بهره مند کنن...

بعد فکر کردم که ما به هر حال مسخره هستیم ومیزان وقاحت غیر قابل تخمین!فردا میان می گن امکانات جدیدی که مخابرات بعد از قطعی ارائه داده با استقبال گسترده ی هم وطنانمون رو به رو شده و ما به درخواست همین عزیزان تصمیم گرفتیم قیمت اس.ام.اس انگلیسی رو از 23 تومن به 230 تومن افزایش بدیم.

برا همین تغییر نظر میدم و میگم: هرچه  قدر دوس دارین اس.ام.اس بزنین .اصلا همه ی کوپناتونم برین بگیرین .فردا اگه دیدید  دارن جایی نصف قیمت روغن مایع واسه سالاد میدن اونم بگیرین.کارنامه هاتونم ببرین شهربازی واسه بلیط مجانی مری-گو-راند.هر جا هم با کارت دانشجویی یه چیز نصف قیمت دادن برین تو صف اونم واستین.لا اقل آش نخورده و دهن سوخته نشیم!

آخه الان چه وقت مردن بود؟

مگه نمی دونی چه قدر اوضاع قاطیه این جا؟حواست کجا بود پسر؟الان که وقتش نبود...

حواس دنیا رو پرت ِ خودت کردی که آخه تو...

در چنین شرایطی نوشتن برام غیر ممکنه.

کلمات قاطی میشن,افکار به هم گره می خورن؛نمی تونی که بنویسی 10 برابر بیشتر زیر سنگینی وقایع له میشه.

احساسی که دارم؛چیزی که می خوام بگم جمع تمام چیزایی که میبینم و می خونم و می شنوم و می بینید و می خونید و می شنوید.چنگ انداختم به تمام منابع اطلاعاتی که یه وقت اتفاقی نیفته و من بی خبر باشم؛منتظرم  و نگاه می کنم.نگاه می کنم و فکر...و دعا.

 من با طرح دست بند سبز مشکلی ندارم. به این که پهن ترین دست بند مال هم کلاسی ایه که سر کلاس اندیشه گفت:"آلبر کامو یک نهیلیسم ه " هم اعتراضی ندارم.

حرف من اینه که اگر قرار ه20 میلیون رای قطعی مال طرف مقابل باشه احمقانه است که رای این ور 8-7 رو دو نفر پخش بشه.

این که گفته می شه طرفداری از موسوی خیلی بیشتره رو هم قبول ندارم؛نه طرفداران شیخ و نه طرفداران رئیس جمهور فعلی آدمای دستبند به دستی نیستن که بشه سرشماریشون کرد؛22 خرداد در آرامش و سکوت برگه ی رای رو تو صندوق می اندازن و شناسنامشون که هیج جای خالی که نشان از تحریم هیچ انتخاباتی نداره یه مهر دیگه میخوره.

کسانی که از نتیجه ی  4 سال پیش ناراضین به یاد بیارن که اگر همون موقع کم تر آرمانی و بیشتر عملی فکر کرده بودن نتیجه بهتری می گرفتن.

فکر می کنم باید تمام تلاش جهت یک دست بودن آرای اصلاحات باشه.تا 22خرداد صبر خواهم کرد و به کسی رای خواهم داد که امیدوار باشم تعداد آرای متمرکز اصلاحات رو به عدد قابل قبول تری می رسونه.

آرمانی ندارم که به خاطرش از "شخص " حمایت کنم.

بخوانید:

 +پوتشکا/انتخابات و چیزهای دیگر

+به خدا هیچ جا تهرون نمی شه.

من نخوام دانستنی های ازدواج یا افسانه ی جومونگ ۵ تبلیغ کنم باید چی کار کنم؟

هیچ وقت قبل این که یه کفشو بخری و یه 4-3 روزی پات کنی نمی فهمی چه طور چیزیه ؛چه قدر جا وا میکنه،کف اِش کف پاتو اذیت میکنه ,انگشت کوچیکه ی پاتو میزنه ,راحته،نرمه،بغلاش پاره می شن,می تونی توش پاتو تکون بدی یا نه...

وحشتناکیش این که نمی تونی از تجربه ات سر کفش قبلی تو انتخاب کفش جدیدت استفاده کنی . حتی این که از یه مارک که می شناسیش هم کفش بخری کمکی به پیش بینی بلایی که بعد یه هفته سرش خواهد اومد نداره. هر کفش یه ایرادی داره که کفش قبلیت نداشته؛ چیزی که فقط با پوشیدن متوجهش می شی.یه ذره تفاوت یه ذره اختلاف مدل باعث می شه هیچی از کفش قبلت شبیه جدیده نباشه.

خودتم می میدونی سوال احمقانه ایه که:مگه وقتی می خردی نفهمیدی پات توش راحت نیست؟

-نه که نفهمیدی از کجا باید می دونستی این مدل سایز 40 اش هم بعد یه هفته جا وا نمی کنه؟

 قبل از خرید یه کفش فقط می تونی "امیدوار" باشی که بعد دو روز از زندگی سیر ِت نکنه...

(+)سه روز پیش جالب بود.